وقتی جای فرزند را سگ و گربه گرفت

با سلام و احترام

زمانی نه‌چندان دور، خانه‌های ایرانی با صدای بازی کودکان و گرمای روابط خانوادگی زنده بود. اما امروز، در بسیاری از خانواده‌ها، به‌جای حضور فرزند، سگ و گربه جای گرفته‌اند؛ حیواناتی که روزی حضورشان در خانه‌ها نادر بود، امروز بخشی از سبک زندگی طبقه‌ای خاص شده‌اند.

سؤال اینجاست: چطور فرزندآوری در فرهنگ ما کمرنگ شد؟

پاسخ روشن است؛ دشمن، آرام و هدفمند وارد میدان شد. با ترویج سبک زندگی غربی از طریق فیلم‌ها، شبکه‌های اجتماعی و حتی تبلیغات، خانواده ایرانی را به جایی رساند که فرزند را هزینه‌زا، مزاحم آزادی فردی و مانعی برای آرامش معرفی کرد، و در عوض، حیوان خانگی را نماد "مهربانی"، "شادی" و "آرامش" جا زد.

تغییر اولویت‌ها در خانواده‌ها بی‌دلیل نیست؛ این همان جنگ نرم فرهنگی است. جایی که نقش مادر و پدر بودن، جای خود را به "پت‌پرنتیگ" داده و فرزندآوری، به تعویق یا حتی انکار سپرده شده است.

فراموش نکنیم:
هیچ‌چیز جای فرزند را در خانواده نمی‌گیرد.
هیچ صدایی گرم‌تر از صدای کودک نیست و هیچ رابطه‌ای عمیق‌تر از پیوند پدر و مادر با فرزندشان نیست.

امروز وقت بیداری است؛
باید دوباره خانواده ایرانی را به مسیر اصیل خود بازگردانیم، پیش از آن‌که برای همیشه تغییر چهره دهد.

با تشکر/