دکتر پزشکیان! این معادله ناعادلانه است

با سلام و احترام

هنوز فصل کشاورزی شروع نشده، اما کشاورزان سرِ آب به جان هم افتاده‌اند.
از یک طرف، با تغییر کاربری زمین‌های کشاورزی مخالفت می‌کنید — درست و منطقی.
اما از طرف دیگر، همان زمین‌ها را بی‌آب می‌گذارید؛
کشاورزی که آب نداشته باشد، چگونه زمینش را زنده نگه دارد؟ چگونه محصول بدهد؟

این روند، زنگ خطر است.
اگر ادامه دهیم، خاک‌های حاصلخیز این کشور از بین می روند.
زمینِ بی‌آب، زمینِ بی‌جان است؛
و فردا، برای تأمین ساده‌ترین محصولات زراعی، مجبور می‌شویم دست نیاز به سوی خارج دراز کنیم.
وابستگی غذایی یعنی ضربه به امنیت ملی.

کشاورزی ستون فقرات امنیت غذایی کشور است؛
حفظ زمین بدون تأمین آب یعنی نابودی کشاورز.
کشاورز ناامید، زمین را رها می‌کند؛ زمین رهاشده، بیابان می‌شود؛ بیابان، سفره مردم را خالی می‌کند.

دکتر پزشکیان!
اگر به فکر آینده‌ایم،
اگر می‌خواهیم کشاورز بماند،
آب را به کشاورز برسانید.
قانون‌های یک‌طرفه، بخشنامه‌های خشک و بی‌تدبیر، چاره این بحران نیست.
تا دیر نشده، چاره‌ای اندیشیده شود.

با تشکر/