تشویق به ازدواج هست، اما حمایت واقعی نیست

با سلام و احترام

مسئولان همیشه از ازدواج جوانان حرف می‌زنند؛ اما در عمل، جوانی که می‌خواهد زندگی‌اش را شروع کند، تنها می‌ماند با یک کوه از وعده‌های پوچ.

من یک سال است در صف وام ازدواج مانده‌ام.
آن‌قدر سنگ جلوی پایم گذاشتند، آن‌قدر پرونده‌ام را این‌طرف و آن‌طرف چرخاندند که در نهایت از خیر وام گذشتم. نتیجه‌اش چه شد؟
شرمنده همسرم شدم و تصمیم گرفتیم تا وقتی پول اجاره‌خانه جور نشود، هرکدام در خانه پدر و مادر خود زندگی کنیم.

🔸 سؤال اینجاست:
وقتی جوان یک سقف برای شروع زندگی ندارد، چرا او را به ازدواج تشویق می‌کنید؟
وقتی وام ازدواج—این تنها امید بسیاری از جوان‌ها—در عمل یک وعده دروغین است، این تشویق‌ها چه معنایی دارد؟

جوانی که درگیر هزار مانع اداری، ضامن‌های نایاب، صف‌های طولانی و بی‌نظمی سیستم بانکی است، چطور باید خانواده تشکیل دهد؟

🔻 تا وقتی حمایت واقعی وجود نداشته باشد، تشویق به ازدواج فقط حرف است.

با تشکر/

ارسال‌کننده نامه

زهره محمدزاده

98914****912